سیستمعامل ویندوز با استفاده از فایلسیستم NTFS فایلها را پشت سر هم و چسبیده به هم ذخیره میکند.
وقتی حجم فایلی به مرور زمان بیشتر میشود، ویندوز مجبور است آن را تکهتکه کرده و در مکانهای خالی Hard Disk پخش کند که، به آن Fragmentation یا قطعهقطعه شدن میگویند.
اما لینوکس که معمولاً از فایلسیستم ext4 استفاده میکند، بسیار هوشمندانهتر عمل میکند.
لینوکس فایلها را با فاصلههای زیاد از هم روی دیسک پخش میکند تا اگر فایلی در آینده حجمش بیشتر شد، فضای کافی برای رشد داشته باشد و نیازی به تکهتکه شدن آن نباشد.
به همین دلیل سیستمهای لینوکسی حتی بعد از مدتها عملکرد بیوقفه و کاربری مداوم، دچار کندی ناشی از این مشکل نمیشوند مگر اینکه درایو مورد نظر بیش از ۸۵ تا ۹۰ درصد پر شده باشد.
هشدار مهم برای کاربران SSD
قبل از انجام هر کاری باید در نظر داشته باشید که، اگر از حافظههای SSD (Solid State Drive) استفاده میکنید، به هیچوجه نباید آنها را Defragment کنید!
انجام این کار نه تنها امکان بهینه شدن سرعت اجرای سیستم را فراهم نخواهد کرد، بلکه با نوشتنهای غیرضروری، عمر SSD را به شدت کاهش میدهد.
درایوهای SSD به جای دیفرگ، از دستوری به نام “TRIM” استفاده میکنند که لینوکس به صورت خودکار هفتهای یکبار آن را در پسزمینه اجرا میکند تا حافظه همیشه در بهینهترین حالت قرار داشته باشد.
فرآیند یکپارچه سازی در دیسک های مکانیکی (HDD)
اگر از هارد دیسکهای مکانیکی (HDD) استفاده میکنید، انجامDefragment در صورت تکهتکه شدن شدید فایلها میتواند منطقی باشد.
در دبیان ابزاری به نام “e4defrag” وجود دارد که مخصوص فایلسیستم پیشفرض لینوکس (ext4) میباشد.
میتوانید با دستور زیر، درایو یا پوشه مدنظرتان را اسکن کنید.
به عنوان مثال، کل پارتیشن روت «/» را بررسی می کنیم.
” sudo e4defrag -c / ”
در خروجی این فایل، به عددی به نام “Fragmentation score” دقت نمایید.
اگر این عدد کمتر از ۳۰ بود، درایو مورد نظر کاملا سالم است و نیازی به انجام عمل “defragmentation” نمیباشد.
اگر بالای ۳۰ یا ۵۰ باشد، دیفرگ کردن میتواند مفید واقع گردد.
اگر هارد شما HDD است و امتیاز بالای ۳۰ گرفتهاید، با دستور زیر میتوانید عملیات را آغاز نمایید.
« sudo e4defrag / »
فرایند مذکور در پسزمینه انجام میشود و برخلاف ویندوز، نیازی نیست کار با سیستم را متوقف کنید؛ میتوانید به کارهای روزمره در محیط دبیان ادامه دهید.